AB OVO AD MALA

od jajka do jabłek

czyli „od początku do końca”

Jajko jest w jakimś sensie tajemnicze, magiczne jest także niewątpliwie, idealnie piękne.

Jest jednym z najstarszych  symboli używanych w obrzędowości różnych kultur.

Jest elementem mitów kosmogonicznych, mówiących o powstawaniu ziemi, nieba oraz słońca z jego skorupek i żółtka. W istnienie „kosmicznego” jajka, z którego powstał  wszechświat wierzyli m.in. Celtowie, Babilończycy czy Egipcjanie. Niemal wszędzie jajko uważane było za symbol początku życia i początku wszechrzeczy.

U wielu ludów w różnych zakątkach świata jajko było używane w magii i lecznictwie, wykorzystywano je do oczyszczenia i ochrony przed szeroko rozumianym złem.

U Słowian jajko związane było z kultem boga słońca, było symbolem solarnym, symbolem nowego życia, narodzin, a przez to stało się przedmiotem kultu. Z czasem  stało się  wielkanocną „pisanką” i symbolem zmartwychwstania.

 

Zwyczaj malowania jaj narodził się na terenie sumeryjskiej Mezopotamii i rozpowszechnił się w starożytności na całym obszarze śródziemnomorskim. Najstarsze pisanki liczą ponad 5000 lat i pochodzą z terenów Mezopotamii.

Zdobione jajo-pisanka, ten prastary magiczny symbol, który w naszych czasach jest kontynuacją pięknych tradycji, czasami staje się małym dziełem sztuki i coraz częściej uroczą formą prezentu.